Stela artystyczna Siegwarda Sprotte'a

Czy zamierzasz później zająć się malarstwem? Nie, Siegward Sprotte nie jest w stanie sobie tego wyobrazić w młodym wieku, nawet przy najlepszych chęciach. „Pomyślałem, że to plamy farby.” A jednak: mając 15 lat malował już z Heinrichem Basedowem Starszym. nad jeziorami Haweli, od 1931 roku studiował w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Emila Orlika i został uczniem mistrzowskim Karla Hagemeistera. Liczne podróże studyjne zaprowadziły go przede wszystkim do regionów południowych. Po wojnie Siegward Sprotte mieszkał i pracował przez dwa lata w domu gościnnym Kampen wydawcy Petera Suhrkampa, zanim w 1951 roku przeprowadził się do własnego studia. Sylt otworzył przed nim nowe horyzonty: „Uciekłem od bujnej zieleni niemieckiego krajobrazu – moje oczy pragnęły widzieć bardziej matowe tony”. Dla tego podróżnika było to także odkrycie samego siebie: „Rozmawiałem z żywiołami, z piaskiem, powietrzem i wodą – i we wszystkim słyszałem siebie”. W 1961 roku Sprotte przeprowadził się do centrum wioski Kampen i przekształcił dawną stajnię w studio. W 1977 roku artysta przeprowadził się na drugą stronę ulicy, gdzie wdowa Cosmea i syn Armin zajmują się obecnie jego artystycznym dziedzictwem. Zaraz po przeprowadzce do swojego pierwszego studia w 1951 roku Siegward Sprotte zainicjował „Kampen Studio Talks”, które stały się stałą instytucją trwającą pięć dekad. W „Atelier Talks” wzięły udział osobistości ze świata nauk humanistycznych i przyrodniczych, muzycy i pisarze.