Stela artystyczna Petera Suhrkampa

Gdy tylko postawisz stopę na wyspie, wszystkie Twoje zmysły zostaną w pełni pochłonięte. Nigdy nie jest tak samo, a jednak zawsze nie da się tego pomylić.” Człowiek, który tak wysoko ceni Sylt, był już miłośnikiem przyrody jako dziecko, ponieważ jego ojciec prowadził farmę. Jako pierworodny, Peter Suhrkamp miał przejąć farmę, ale w 1914 roku zgłosił się na ochotnika do służby wojskowej. Przeżył i po wojnie uczył się niemieckiego, pracując jako dramaturg, reżyser, nauczyciel i dziennikarz. Celowo piął się w górę w S. Fischer Verlag w Berlinie, zostając dyrektorem wydawnictwa w 1936 roku. Rok wcześniej Suhrkamp się ożenił. Jego żona Annemarie, siostra pisarki Iny Seidel, była właścicielką domu w Kampen. Od tego czasu służył on mniej jako dom wakacyjny dla Suhrkampów, a bardziej jako miejsce wypoczynku dla pisarzy, takich jak Max Frisch, Ernst Penzoldt, Carl Zuckmayer i Alfred Andersch. „Odpuść sobie! Nie bądźcie niespokojni, nie rozpaczajcie, jeśli nie możecie napisać ani jednej linijki przez trzy lub cztery tygodnie", radził Suhrkamp autorom. Gospodyni troskliwie opiekuje się gośćmi. Na lunch jest makrela gotowana na parze z owocami dzikiej róży, na deser borówki z serem feta, a w międzyczasie perła pisze również rękopisy. Nawet w dalekim Berlinie autorzy nie są zapomniani: w czasach wojennych niedoborów Suhrkamp regularnie wysyła im książki - ale są puste i zawierają duchy zamiast dowcipnych traktatów