Stela artystyczna Hansa Fallady

1929. Na wyspie Sylt młody pisarz dostaje szansę życia. A on tego rozpaczliwie potrzebuje. Biorąc pod uwagę jego dotychczasową karierę, przejdzie do historii nie jako genialny pisarz, ale jako osoba nieudana. W wieku 18 lat podjął próbę samobójczą. Opuścił szkołę średnią w wieku 20 lat – bez świadectwa ukończenia szkoły. Potem: uzależnienie od alkoholu i narkotyków, pobyty w szpitalach psychiatrycznych, nieudane kuracje detoksykacyjne. I to nie wszystko: kilka miesięcy więzienia za defraudację, a kilka lat później kolejny wyrok za oszustwo. Hans Fallada, jako reklamodawca, pukał do drzwi w Kampen pewnego sierpniowego dnia w 1929 roku. Pewnego razu poznał wydawcę Ernsta Rowohlta. W lepszych czasach Fallada dostarczył Rowohltowi dwie powieści. Fallada później wspominał pamiętne spotkanie w Kampen: „Po tylu latach milczenia rozpoznał swojego autora, który był jednym z wielu. 'Fallada, co ty właściwie robisz?' Mój
Raport był pospieszny i mało szczegółowy. „Ale to nie dla ciebie!” krzyknął stary znawca charakteru. 'Biegać po takim wysypisku i nagabywać klientów! Musisz jechać do Berlina, człowieku!" Fallada wziął sobie te słowa do serca. Kilka lat później jego powieści osadzone w niższej klasie średniej, „Farmers, Bigwigs and Bombs", „Little Man, What Now?" i „Once You Eat Out of the Tin Bowl", stały się bestsellerami.
Hans Fallada urodził się w 1893 roku jako syn sędziego Sądu Rzeszy. Jego prawdziwe nazwisko brzmiało Rudolf Ditzen. W 1920 roku, publikując swoją pierwszą powieść „Młody Godeschal”, użył wybranego przez siebie pseudonimu i od tamtej pory używa go już na stałe. W 1931 roku Fallada opublikował swój pierwszy bestseller, „Rolnicy, Bonzes i Bomby”. Po odniesieniu kolejnego sukcesu przez swoje książki, pracował jako dziennikarz w berlińskiej gazecie. Ostatecznie umiera na skutek niewydolności serca, wkrótce po tym, jak musi zostać ponownie hospitalizowany z powodu uzależnienia od narkotyków.