Stela artystyczna Günter Rieck

Nie, początki na Sylcie nie były łatwe dla Güntera Riecka. Rzeźbiarz służył jako oficer marynarki wojennej podczas II wojny światowej i przybył do Hörnum na krótko przed kapitulacją. Podróż powrotna do rodzinnego Szczecina jest długa i niepewna, dlatego Rieck początkowo zatrzymuje się na wyspie Sylt. Przydzielono mu kwaterę w na wpół zakopanym bunkrze przeciwlotniczym w pobliżu Kampen. Dla nowicjusza zaczynają się trudne czasy. Rieck dorabia do skromnego zasiłku dla bezrobotnych, który otrzymuje od państwa, robiąc wazony z błota z bagien Kampen i sprzedając je, aby zarobić na podstawowe potrzeby życiowe. Jednak Günter Rieck się nie poddaje i dzielnie kopie sobie drogę: odkopuje w bunkrze kolejne pomieszczenia, wstawia okna i tworzy dla siebie małe studio. W 1949 roku powstał tam bar artystyczny „Kupferkanne”, a początkowy kapitał wystarczył zaledwie na kilka prostych miejsc siedzących i parę butelek alkoholu. Przyjaciele wpadają na lampkę wina, a wkrótce pojawiają się też pierwsi goście. A ponury bunkier przeobraził się w labirynt wygód: ​​kręte korytarze i wąskie schody wiodły do ​​zaczarowanych grot oświetlonych jedynie blaskiem świec. Wszystko wydaje się być na dobrej drodze dla Güntera Riecka, gdy dawny bunkier staje się kością niezgody. Choć niepowtarzalna lokalizacja jest mile widziana przez wielu mieszkańców i gości Syltu, z drugiej strony tworzy się front odrzucenia: bezpośrednie sąsiedztwo klubu nocnego