Stela artystyczna Gret Palucca

Oto niezwykłe słowa niezwykłej kobiety. Gret Palucca, urodzona jako Margarethe Paluka w Monachium w 1902 roku, już w młodym wieku stała się jedną z najważniejszych artystek zajmujących się tańcem ekspresyjnym. Jedną z jej miłości był taniec – drugą była wyspa Sylt. W wieku dwunastu lat mała Gret, bo tak ją nazywano, rozpoczęła naukę baletu. Jednak zamiast ćwiczyć sztywne figury, woli tańczyć radośnie. W 1920 roku, pod okiem znanego tancerza ekspresjonisty, pilny uczeń odkrył swój talent, który charakteryzował się dużą skocznością, lekkością ruchów, a nade wszystko spontanicznością. Wkrótce Gret staje się prymuską wśród uczniów. W 1924 roku wystąpiła po raz pierwszy jako solistka podczas wieczoru tanecznego w Dreźnie. Mówi: „Kiedy tańczę, improwizuję. Kiedy improwizuję, tańczę. Nie chcę tańczyć ładnie i słodko — ponieważ tancerka musi sprawić, by muzyka służyła jej tańcowi”. W rzeczywistości taniec ekspresyjny, jaki propagowała Gret Palucca, nie kieruje się żadnymi prawami. „Nie mam zamiaru robić tego czy tamtego. Poruszam się tak, jakbym sam był sobą”. Już wkrótce rozpoczną się trasy koncertowe po Niemczech i Europie. W 1925 roku otworzyła Szkołę Tańca Palucca w Dreźnie. Później otrzymała wiele odznaczeń – m.in. Order Zasługi Patriotycznej NRD, honorowe obywatelstwo miasta Drezna, a po zjednoczeniu – Wielki Krzyż Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. Gret Palucca zakończyła karierę nauczycielską dopiero w wieku 88 lat. Zmarła w Dreźnie w 1993 roku na skutek ciężkiego zapalenia oskrzeli. Jej bliski związek z wyspą Sylt rozpoczął się w 1924 r. od wizyty na wyspie List. Później została honorowym gościem uzdrowiska tej społeczności. Nie było niczym niezwykłym, że tańczyła na wydmach niemal nago. A w miejscowej gospodzie kręciła się bez powodu na oczach zdumionych mieszkańców – w rytm krzykliwej muzyki marszowej, bo innych płyt gramofonowych nie było łatwo zdobyć. „To było naprawdę straszne” – wspominał później Gret Palucca – „ale rybacy i rolnicy byli zachwyceni”. Aż do niedawna, tuż przed śmiercią, tancerka regularnie odwiedzała wyspę Sylt. I prawdopodobnie właśnie jako hołd dla wyspy Gret Palucca dała swoje ostatnie publiczne występy w 1950 r. w Liście i Kampenie. „Cała wyspa stanęła na nogi, kolej wyspiarska uruchomiła specjalny pociąg” – zauważyła prasa. Pozostała po niej spuścizna w postaci Szkoły Palucca w Dreźnie. Kreatywny duch niezwykłej kobiety żyje tam do dziś.