Stela artystyczna Ernsta Rowohlta

Słoneczny sierpniowy dzień 1929 roku, kiedy pewien mężczyzna puka do drzwi w Kampen. W młodym wieku napisał dwie niezłe powieści, lecz później uzależnił się od alkoholu i narkotyków, a za defraudację i oszustwo spędził kilka miesięcy w więzieniu. Teraz potykający się mężczyzna próbuje swego szczęścia jako reklamodawca, gdy Hans Fallada spotyka wydawcę Ernsta Rowohlta w Kampen. Fallada później wspominał to pamiętne spotkanie: „Po tylu latach milczenia Rowohlt rozpoznał swojego autora, który był tylko jednym z wielu. 'Och, Fallada, co ty właściwie robisz?' Mój raport był napisany w pośpiechu i skąpy. „Ale to nie dla ciebie!” krzyknął stary sędzia charakteru. „Biegać po takim śmietniku, nagabując klientów! Musisz jechać do Berlina, człowieku!” Fallada wziął sobie te słowa do serca. Kilka lat później jego bestsellerowe powieści „Rolnicy, ważniacy i bomby” oraz „Mały człowieku, co teraz?” zostały opublikowane przez Rowohlt Verlag. i „Kiedyś jadłeś z blaszanej miski”. W 1927 roku Ernst Rowohlt po raz pierwszy przybył do Kampen i podczas swoich wizyt zatrzymywał się w pensjonatach „Klenderhof” i „Kliffende”. „Dzięki swojej pierwotnej pogodzie ducha dominował w każdym kręgu” – wspominała Clara Tiedemann, gospodyni jego pensjonatu „Kliffende”. Wśród przyjaciół Rowohlta był reżyser teatralny Bolesław Barlog, który z uśmiechem wyznał: „Rowohlt nigdy nie wychodził poza plażę tekstylną. Tam zawsze siadał skromnie w kąpielówkach. Jak Budda, siadał na piasku lub w wodzie”. Ernst Rowohlt rozpoczął karierę wydawniczą już w młodym wieku, kiedy jego kolega ze szkoły pokazał mu kilka wierszy. Dzięki wsparciu finansowemu ze strony krewnych Rowohlt wydrukował tomik poezji. Kiedy Rowohlt założył swoje pierwsze wydawnictwo, miał zaledwie 21 lat. Wydawca służył jako żołnierz w obu wojnach światowych, stając się czasowo celem ataków reżimu nazistowskiego: kilku jego autorów ucierpiało wskutek palenia książek, a w 1938 r. Rowohlt został wyrzucony z Izby Literackiej Rzeszy za „kamuflowanie pisarzy żydowskich” i tym samym pozbawiony możliwości wykonywania zawodu. Po wygnaniu w Szwajcarii i Brazylii powrócił w 1940 roku do Niemiec. Cztery lata po ponownym założeniu wydawnictwa, Rowohlt osiągnął w 1950 roku wielki sukces, drukując pierwsze cztery wydania „rororo” w miękkiej oprawie – od tego czasu opublikowano około 16.000 600 tytułów, których łączny nakład wyniósł prawie XNUMX milionów egzemplarzy. Odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec flirtował jednak: „Nie czytam książek – po prostu je wącham i polegam na swoim nosie.