Stela artystyczna Christian Hinrich

Caspar David Friedrich, wybitny malarz wczesnego romantyzmu, stwierdził: „Obraz nie musi być wymyślony, lecz odczuty”. Pogląd ten stał się deklarowanym mottem Christiana Hinricha „od samego początku mojej kariery malarskiej”. Po ukończeniu szkoły początkowo pracował w warsztacie szkła artystycznego i ceramiki, a następnie przez jakiś czas studiował w szkole artystycznej w Hamburgu. W 1964 roku niezależny artysta przeprowadził się na wyspę Sylt, gdzie jako dziecko spędził kilka wakacji. Tutaj otworzył „Kampener Galerie”, w której skrócił swoje prawdziwe imię Christian Hinrich Claußen do dwóch pierwszych. Dlaczego Kampen? Malarz sam odpowiedział na pytanie: „Tutaj pachnie słoną wodą i wodorostami, deszczem nasiąkniętym piaskiem wydm i słonecznymi wrzosowiskami. Jest niebo, czasem śmiejące się, czasem wściekłe, nad rozległymi przestrzeniami wody. I wszystko jest symbolem nieskończoności”. Krajobraz wyspy Sylt, który tak wiele znaczy dla Hinricha, staje się centralnym motywem jego prac. Tworzą one wyjątkowy język wizualny w mistyczno-poetyckich motywach przyrody wyspy Sylt, często oświetlonej światłem księżyca. „Christian Hinrich z wyczuciem łączy krajobrazy i nastroje w scenografii bez udziału aktorów” – ocenił jeden z dziennikarzy. Jednakże artysta jest osobowością zdecydowaną. On i inni mieszkańcy Syltu prowadzą zaciętą i skuteczną kampanię przeciwko gigantycznemu projektowi budowlanemu „Atlantis” – 25-piętrowemu wieżowcowi obok ośrodka spa – i wyburzeniu Starego Urzędu Pocztowego w Westerland. Ostatnio Hinrich gorąco opowiadał się za zmianą nazwy parku zdrojowego w Kampen na Park Avenarius, aby uczcić pamięć redaktora magazynu „Kunstwart”, który zmarł w Kampen w 1923 roku. W latach 1970. Christian Hinrich opowiadał się za przekształceniem baraków przemysłowych z czasów wojny w centrum sztuki w Kampen. Jednakże, ku jego wielkiemu żalowi, projekt nie został zrealizowany. Jako inicjator i współzałożyciel Stowarzyszenia Przyjaciół Sztuki w Kampen, Hinrich od 1975 r. wniósł znaczący wkład w zapewnienie, że liczne wystawy w Kampen Kurhaus ożywiły artystyczne perspektywy wsi. W 1986 roku federacja połączyła się z dzisiejszym Stowarzyszeniem Przyjaciół Sztuki Sylt. Ostatnie lata życia artysty naznaczone były ciężką chorobą. Ale nawet w szpitalu kontynuował malowanie z wielkim wysiłkiem – wierny swojej zasadzie: „Życie to odnajdywanie światła, pomimo ciemności”.