Pisarz Carl Zuckmayer spędził koniec 1932 roku w domu wakacyjnym wydawcy Petera Suhrkampa w Kampen. W sylwestra bierze do ręki pióro i atrament i przelewa na papier myśli, które go nurtują:
Stary rok dobiega końca,
Nowy jest tuż za rogiem.
To może być dobry rok!
Mgła na wrzosowisku zastyga,
Latarnia morska czai się za mgłą
i czuwa nad ziemią.
Morze śpi, bagna odpoczywają,
dzika gęś śpi pełna małży,
wosk kapie z lamp.
Pijemy nasze wino porto w ciszy,
Cokolwiek się wydarzy
– Niech Bóg ma w opiece poetów.
Carl Zuckmayer urodził się jako syn właściciela fabryki w Nackenheim w Nadrenii-Palatynacie. Po ukończeniu szkoły średniej zgłosił się na ochotnika do I wojny światowej, a następnie studiował kilka przedmiotów we Frankfurcie nad Menem i Heidelbergu, w tym historię sztuki. Jednak przerwał studia i pracował jako dramaturg i asystent reżysera w Berlinie, Kilonii i Monachium. W 1920 r. wystawiono jego pierwszy dramat „Wege des Kreuzes”, który jednak nie odniósł sukcesu. Potem nastąpił krótki występ u boku Bertholda Brechta w Deutsches Theater w Berlinie. W 1925 roku Zuckmayerowi udało się
Przełom nastąpił wraz z wystawieniem komedii „Wesoła winnica” – komedia ta stała się najpopularniejszym niemieckim dramatem lat dwudziestych.
W 1928 roku ukazał się dramat o złodziejach „Schinderhannes”, a w tym samym roku Zuckmayer napisał scenariusz do światowego sukcesu „Błękitnego Anioła” z Marleną Dietrich. W 1931 roku Zuckmayer napisał sztukę „Kapitan z Köpenick”, która również zyskała dużą popularność. Z powodu krytycznych wobec reżimu wypowiedzi pisarz wkrótce stał się celem nazistów. Kiedy w 1939 roku jego dom został skonfiskowany przez Gestapo, Zuckmayer wyemigrował do USA.
Po zakończeniu wojny w 1946 roku powrócił do Niemiec. W tym samym roku w Zurychu odbyła się premiera jego dramatu „Generał diabła”, rozrachunku z reżimem nazistowskim. W 1955 roku Carl Zuckmayer został odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. W 1966 roku ukazała się jego autobiografia zatytułowana „As if it were a piece of me”.
Stary rok dobiega końca,
Nowy jest tuż za rogiem.
To może być dobry rok!
Mgła na wrzosowisku zastyga,
Latarnia morska czai się za mgłą
i czuwa nad ziemią.
Morze śpi, bagna odpoczywają,
dzika gęś śpi pełna małży,
wosk kapie z lamp.
Pijemy nasze wino porto w ciszy,
Cokolwiek się wydarzy
– Niech Bóg ma w opiece poetów.
Carl Zuckmayer urodził się jako syn właściciela fabryki w Nackenheim w Nadrenii-Palatynacie. Po ukończeniu szkoły średniej zgłosił się na ochotnika do I wojny światowej, a następnie studiował kilka przedmiotów we Frankfurcie nad Menem i Heidelbergu, w tym historię sztuki. Jednak przerwał studia i pracował jako dramaturg i asystent reżysera w Berlinie, Kilonii i Monachium. W 1920 r. wystawiono jego pierwszy dramat „Wege des Kreuzes”, który jednak nie odniósł sukcesu. Potem nastąpił krótki występ u boku Bertholda Brechta w Deutsches Theater w Berlinie. W 1925 roku Zuckmayerowi udało się
Przełom nastąpił wraz z wystawieniem komedii „Wesoła winnica” – komedia ta stała się najpopularniejszym niemieckim dramatem lat dwudziestych.
W 1928 roku ukazał się dramat o złodziejach „Schinderhannes”, a w tym samym roku Zuckmayer napisał scenariusz do światowego sukcesu „Błękitnego Anioła” z Marleną Dietrich. W 1931 roku Zuckmayer napisał sztukę „Kapitan z Köpenick”, która również zyskała dużą popularność. Z powodu krytycznych wobec reżimu wypowiedzi pisarz wkrótce stał się celem nazistów. Kiedy w 1939 roku jego dom został skonfiskowany przez Gestapo, Zuckmayer wyemigrował do USA.
Po zakończeniu wojny w 1946 roku powrócił do Niemiec. W tym samym roku w Zurychu odbyła się premiera jego dramatu „Generał diabła”, rozrachunku z reżimem nazistowskim. W 1955 roku Carl Zuckmayer został odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. W 1966 roku ukazała się jego autobiografia zatytułowana „As if it were a piece of me”.
opcje płatności
- Wstęp wolny
autor
