Jako syn prawnika, Bolesław Stanisław Barlog początkowo odbywał praktykę księgarza w Berlinie. Już we wczesnym wieku odkrył w sobie miłość do teatru i do 1933 roku pracował jako asystent reżysera w berlińskiej Volksbühne. W 1936 roku Barlog rozpoczął również pracę w filmie. Po zakończeniu wojny, pośród ruin Berlina, przyczynił się do mozolnej odbudowy krajobrazu teatralnego: najpierw poprzez występy w starych kinach, a następnie poprzez ponowne otwarcie Teatru Schlosspark.
Z czasem Barlog objął także kierownictwo artystyczne Teatru Schillera i do 1972 roku pełnił funkcję dyrektora generalnego Teatru Państwowego – w tym czasie wyreżyserował ponad sto przedstawień. Szczególny sukces odniósł w przypadku dzieł współczesnych; Barlog był także jednym z pierwszych reżyserów wystawiających w Niemczech dzieła Samuela Becketta („Czekając na Godota”), który dziś uważany jest za jednego z najważniejszych pisarzy XX wieku. Oprócz teatru Barlog poświęcał się także innym zajęciom artystycznym, m.in. reżyserowaniu
Opera Niemiecka w Berlinie. Bolesław Barlog otrzymał wiele nagród, m.in. Nagrodę Artystyczną Miasta Berlina i Federalny Krzyż Zasługi. Od 1963 roku był członkiem berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zamknięcie Teatrów Państwowych w Berlinie Zachodnim w 1993 r. było dla Bolesława Barloga bolesnym ciosem; Bezskutecznie napisał list z prośbą o pomoc do deputowanych berlińskich. Barlog po raz pierwszy udał się na wyspę Sylt w 1947 roku i zatrzymał się u wydawcy Petera Suhrkampa w Kampen. Rok później kupił dom wakacyjny w Keitum. Ale rok po roku można go było nadal widywać latem na plaży Kampen, gdzie projektował swoje kolejne produkcje i
Modele scenografii wykonane z piasku. „Z entuzjazmem odwiedzałem plażę nudystów”
Podsumował to w podeszłym wieku i wyjawił: „Będąc dyrektorem artystycznym w Berlinie – nie byłbym w stanie tego zrobić bez związku z Akku Sylt”.
Z czasem Barlog objął także kierownictwo artystyczne Teatru Schillera i do 1972 roku pełnił funkcję dyrektora generalnego Teatru Państwowego – w tym czasie wyreżyserował ponad sto przedstawień. Szczególny sukces odniósł w przypadku dzieł współczesnych; Barlog był także jednym z pierwszych reżyserów wystawiających w Niemczech dzieła Samuela Becketta („Czekając na Godota”), który dziś uważany jest za jednego z najważniejszych pisarzy XX wieku. Oprócz teatru Barlog poświęcał się także innym zajęciom artystycznym, m.in. reżyserowaniu
Opera Niemiecka w Berlinie. Bolesław Barlog otrzymał wiele nagród, m.in. Nagrodę Artystyczną Miasta Berlina i Federalny Krzyż Zasługi. Od 1963 roku był członkiem berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zamknięcie Teatrów Państwowych w Berlinie Zachodnim w 1993 r. było dla Bolesława Barloga bolesnym ciosem; Bezskutecznie napisał list z prośbą o pomoc do deputowanych berlińskich. Barlog po raz pierwszy udał się na wyspę Sylt w 1947 roku i zatrzymał się u wydawcy Petera Suhrkampa w Kampen. Rok później kupił dom wakacyjny w Keitum. Ale rok po roku można go było nadal widywać latem na plaży Kampen, gdzie projektował swoje kolejne produkcje i
Modele scenografii wykonane z piasku. „Z entuzjazmem odwiedzałem plażę nudystów”
Podsumował to w podeszłym wieku i wyjawił: „Będąc dyrektorem artystycznym w Berlinie – nie byłbym w stanie tego zrobić bez związku z Akku Sylt”.
opcje płatności
- Wstęp wolny
Osoba kontaktowa: in
autor
