„(Tak) Nigdy nie pozwoliłam, by mnie kategoryzowano; uważam to za wadę, jeśli pozwolisz, by to się tobie przytrafiło. Niezależnie od tego, czy to polityczne, artystyczne, czy ludzkie, musisz zbudować swój własny świat”.
Z zgiełku wielkiego miasta do idyllicznej wyspy: Po zakończeniu II wojny światowej Alexander Camaro wielokrotnie dojeżdżał między Berlinem a Kampen, gdzie przyciągnęła go „miłość do morza i krajobrazu”. W latach 1960. Camaro był zaangażowany w prywatne stowarzyszenie artystyczne w Kampen, które organizowało niezwykłe wystawy artystów z całych Niemiec. W 1971 roku artysta założył letnie studio przy Kuckucksweg w Kampen, gdzie tworzył wielkoformatowe obrazy olejne. Jego kariera zawodowa rozpoczęła się nietypowo: w wieku 16 lat młody Alexander Camaro został artystą. Później położył podwaliny pod swoją działalność artystyczną w akademii sztuki w swoim rodzinnym mieście, pod kierunkiem wybitnego ekspresjonisty Otto Muellera. Później Camaro zajął się innym gatunkiem tańca: w Dreźnie ukończył naukę tańca u znanej choreografki Mary Wigman, uważanej za jedną z najbardziej wpływowych pionierek tańca rytmiczno-ekspresyjnego. Przez następne kilka lat Alexander Camaro utrzymywał się z tańca – między innymi został tancerzem solowym na Festiwalu w Salzburgu – ale malował w każdej wolnej chwili. Jako „artysta zdegenerowany” w 1933 roku naziści zabronili mu wystawiania swoich prac.
W 1952 roku Camaro otrzymał stanowisko profesora w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, które piastował do 1969 roku. Jedną z jego studentek była Renata Gentner – najpierw została jego mistrzynią, a później jego żoną. Po zakończeniu kariery profesorskiej Camaro pracował jako freelancer i zaprojektował m.in. wiele obiektów artystycznych w przestrzeni publicznej – najsłynniejsze to szklane okna Filharmonii Berlińskiej i Biblioteki Państwowej. Pewna gazeta napisała o jego drugim domu na dalekiej północy: „Dom na Sylcie był mu drogi: tuż za prostym drewnianym płotem znajdowały się wydmy, a morze było o rzut kamieniem. To były szczęśliwe dni dla Alexandra Camaro, długie godziny spędzone przy sztaludze, ramię w ramię z żoną Renatą, która również była malarką. Camaro z pewnością nie miał pojęcia, że dom pewnego dnia pomoże mu zabezpieczyć pośmiertną reputację”. W rzeczywistości, na krótko przed śmiercią męża, Renata Camaro założyła fundację, której kapitał pochodził z lukratywnej sprzedaży domu w Kampen. Środki fundacji przeznaczono na zakup zabytkowego budynku w berlińskiej dzielnicy galerii Potsdamer Straße, w którym od 2011 r. wystawiane są prace Camaro. Pewien historyk sztuki opisał Camaro jako „dla niego malarstwo zawsze było w centrum nie tylko jego twórczości artystycznej, ale i życia w ogóle”.
Informacje o cenie
- Wstęp na Szlak Sztuki i Kultury Kampen jest bezpłatny. Dołączona do wystawy książka z mapą i wszelkimi informacjami na temat szlaku sztuki jest dostępna w Kaamp-Hüs w Kampen Tourist Service.
siłownia
Oferta na złą pogodę
na każdą pogodę
dla rodzin
Zwierzęta dozwolone
języki obce
- Deutsch
opcje płatności
- Wstęp wolny
Przyjazd i parking
- Do stel sztuki na Szlaku Sztuki i Kultury Kampen najłatwiej dotrzeć pieszo.
Samochód: Jadąc z kierunku List i Wenningstedt, należy jechać główną drogą do Kampen.
Rower: Stara linia kolejowa na wyspie łączy północ z południem, będąc jednocześnie trasą rowerową i pieszą. Ścieżka rowerowa biegnie wzdłuż Braderuper Weg od Keitum/Braderup do Kampen.
Pieszo: Do Kampen można dotrzeć z Westerland/Wenningstedt i List zarówno plażą, jak i szlakiem turystycznym wzdłuż dawnej linii kolejowej. Z Wenningstedt do Kampen prowadzi drewniana kładka przez wydmy nad Czerwonym Klifem. Z Braderup/Keitum można spacerować ścieżkami wrzosowisk wzdłuż bagien.
Autobus: Do Kampen można dojechać linią 1 z Westerland i List.
Aby dotrzeć do steli należy wysiąść na przystanku Kampen Mitte. autor
Licencja (dane główne)
Kampen Tourism Service
