Grobowce megalityczne w Wenningstedt-Braderup

Prawie żaden inny obszar w Niemczech nie charakteryzował się tak dużą ilością kurhanów i grobowców megalitycznych (dużych kamiennych grobowców), jak północnofryzyjskie wyspy Sylt, Föhr i Amrum. Kurhany z okresu neolitu (młodszej epoki kamienia), brązu i wikingów zdominowały krajobraz w dużej mierze pozbawionych drzew wysp. 


Na tropie grobów
Na wyspie Sylt znanych jest ponad 530 kurhanów z epoki brązu i wikingów, a także prawie 50 grobów megalitycznych z okresu neolitu (młodszej epoki kamienia).
Duża część tego niegdyś bogatego dziedzictwa prehistorii i wczesnej historii została z biegiem czasu utracona.
Kurhany z biegiem czasu ulegają zniszczeniu przez morze lub są zakopane pod wydmami. Od XIX wieku zaczęto coraz częściej wykorzystywać kamienie z kurhanów do celów budowlanych. W latach 19. i 1930. XX wieku Wehrmacht dokonał ogromnych zniszczeń. Wiele kurhanów uległo poważnym uszkodzeniom lub całkowitemu zniszczeniu w wyniku działań wojskowych, np. Munkhoog w Morsum został zniszczony przez wojsko podczas II wojny światowej.

Znaczenie Geestu dla wysp
Sylt, podobnie jak Amrum i Föhr, jest wyspą geestów. Geest oznacza wyższą i suchszą ziemię. Rozciąga się aż do powierzchni wysp w tzw. jądrach geest. Główna część wysp uformowała się w okresie przedostatniej epoki lodowcowej. Lodowce tej epoki lodowcowej przyniosły ze sobą mnóstwo materiału, który pozostał po stopieniu się lodowców i który dziś tworzy największe jądra wysp.
Te wielkie jądra stanowiły w tamtym czasie najwspanialsze punkty krajobrazu. W momencie pierwszego stałego zasiedlenia wysp poziom morza wynosił
Wyspy w okresie neolitu były głębsze o około 3 m. Geest był więc znacznie większy niż obecnie i można go było łatwo zaludnić. 


Nazwy kurhanów
Jeśli zgłębisz kwestię pochodzenia nazw kurhanów, szybko znajdziesz się w świecie legend wyspy Sylt. 
Kronikarz wyspy Sylt i lokalny historyk CP Hansen zaczął spisywać legendy i opowieści jako podania ludowe i przepisywać je jako legendy o sztuce już w 1832 roku. Wszystkie znane dziś legendy wyspy Sylt pochodzą z jego kolekcji. W legendach tych kurhany odgrywają ważną rolę, ponieważ w tamtym czasie nie dało się wyjaśnić ich pochodzenia i były one wciąż bardzo swobodnie umiejscowione w krajobrazie. 
Kurhany, które nie mają nazwy, ale są oznaczone numerem, odkryto dopiero po 1879 roku, wraz z rozpoczęciem nowożytnych badań archeologicznych w Szlezwiku-Holsztynie.

Budowa
Megalityczne grobowce, często nazywane kurhanami, nie zostały zbudowane przez olbrzymów, lecz przez ludzi, i to w zadziwiająco krótkim czasie. 
Jako materiał budowlany wykorzystano głazy znalezione na Geest, głównie granitowe, które zostały tu naniesione przez lodowce epoki lodowcowej.
Kamienie były prawdopodobnie ciągnięte przez woły lub siłą mięśni po pniach drzew do miejsc pochówku –
jeśli to możliwe, gdy ziemia jest zamarznięta – i dokładnie dopasowane. W ten sposób w ciągu kilku miesięcy powstał megalityczny grobowiec.


Wskazówka:
Podążaj trasą hünen.kulTour z Denghoog z powrotem do Kampen i Braderup. 
Wycieczka obejmuje łącznie 15 lokalizacji i rozpoczyna się w Wennigstedt am Denghoog.
Długość wynosi 15 km.
Czas trwania wycieczki rowerowej: ok. 1,5-2 godziny, pieszo w umiarkowanym tempie ok. 3,5-4 godziny. 
Wzdłuż trasy znajdują się tablice informacyjne, na których opisano cechy charakterystyczne każdego kurhanu. 

Źródło: Ulotka hünen.kulTour  
Ulotkę można nabyć we wszystkich biurach podróży i uzdrowiskach na wyspie Sylt, w firmie Sylt Marketing GmbH, w ośrodku List Natural Forces Adventure Centre oraz w ośrodku Braderup Nature Conservation Centre.