Zwykli ludzie

Występują sami, z psem lub w grupach, ubrani w kostiumy, spodenki kąpielowe lub skórzane kurtki. Niezależnie od tego, czy spędzają czas towarzysko na kanapie, wpatrują się w niebo w samotności czy rozmawiają z drugą połówką: zwykli ludzie Christel i Laury Lechner zaskakują i wywołują uśmiech na wielu twarzach w różnych miejscach Wenningstedt-Braderup. Niektórzy zwykli ludzie mieszkają teraz na stałe na wyspie Sylt: trzej surferzy na południowej promenadzie, dwie osoby pływające w stawie przy wsi, czy „dama w żółtym” przy przejściu nad plażą na Berthin-Bleeg-Straße. Dwie osoby biorące prysznic i mężczyzna z lornetką na głównych schodach również zadomowili się w Wenningstedt-Braderup.

Każdego sezonu do stałej wystawy dodawane są nowe figurki. W ostatnich latach polonez (2019), zapraszająca scena przy stole (2020), strefa kanapowa (2021), grupa fotograficzna (2022), gra w bule (2023) i wieczór panieński (2024) na trawniku przed kursaal³ dostarczyły wielu świątecznych migawek. 

Głównym tematem wystawy w 2025 r. będzie instalacja „Taniec na plaży”. Piętnaście postaci tańczy radośnie i szczęśliwie pod lampkami - czasami jako pary, czasami samotnie. „Premiera instalacji odbędzie się w Wenningstedt-Braderup” – mówi Laura Lechner, która od kilku miesięcy zajmuje się kobietami w Atelier Lechnerhof. „Miło widzieć, jak dobrze wpasowali się w to miejsce!” Właściwie, to prawie idealne: kiedy słońce zachodzi za figurami, a muzyka i radosny śmiech rozbrzmiewają na promenadzie, po prostu chcesz przyłączyć się do tańca! 

Dyrektor ds. turystyki Henning Sieverts jest zadowolony ze zwykłych ludzi: 

„Figurki zachęcają do robienia sobie zdjęć ze zwykłymi ludźmi – i taki jest ich cel. 

Dla mnie urok tych zwykłych ludzi tkwi właśnie w tej interakcji z postaciami” — mówi Henning Sieverts. „Zawsze cudownie jest widzieć, ile radości postacie przynoszą naszym gościom i mieszkańcom Sylt” — dodaje.

Zwykli ludzie mieszkają nie tylko na wyspie Sylt, ale i w różnych miejscach na terenie Niemiec. Ich rozmieszczenie wszędzie podkreśla ich normalność: rzeźby są dostępne – zapraszają do spaceru wokół nich, dotykania ich lub po prostu spokojnego oglądania.