Al meer dan een eeuw wijst de rood-wit gestreepte vuurtoren schepen de juiste weg.
Tegenwoordig is de vuurtoren van Hörnum een bijzondere bezienswaardigheid en de enige vuurtoren op Sylt die te bezoeken is.
19
Helder schijnend over zeemijlen
34
meters hoog
128
Trap naar het uitkijkplatform
576
Jaarlijkse rondleidingen
De vuurtoren van Hörnum
Het herkenningspunt van het zuiden van het eiland
vuurtorenrondleidingen
Tijdens een van de regelmatig aangeboden rondleidingen kunt u de vuurtoren beklimmen en vanaf het uitkijkplatform hoog boven genieten van een prachtig uitzicht over de eilanden en Halligen in Noord-Friesland. Omdat de vuurtorentour een van de populairste attracties van het eiland is, zijn de tickets altijd snel volgeboekt.
Alle informatie op een rij:
-
Rondleidingen voor 2026 kunnen nu geboekt worden.
-
Van april tot en met oktober, elke maandag, woensdag, donderdag en vrijdag.
-
Elke dag om 09:00, 10:00, 11:00 en 12:00 uur.
-
Kinderen moeten minimaal 8 jaar oud zijn om de vuurtoren te bezoeken (legitimatie kan worden gevraagd).
Exclusief online te boeken via evenementenkalender -
Het verzamelpunt is bij de wegwijzer naar de vuurtoren, links van het huis "An der Düne 50" (vóór het houten hek; ga alstublieft niet naar de vuurtoren zonder de vuurtorengids!).
-
Om verzekeringstechnische redenen mogen kinderen jonger dan 8 jaar niet deelnemen aan de rondleiding door de vuurtoren . Wij vragen uw begrip ervoor dat huisdieren niet zijn toegestaan en dat roken en eten verboden zijn tijdens het bezoek aan de toren.
-
Houd er rekening mee dat er geen sanitaire voorzieningen zijn op het terrein van de vuurtoren of in de toren zelf.
-
Neem de waarschuwingen over duizeligheid en de specifieke belasting voor pacemakerdragers serieus.
-
Houd er rekening mee dat stevig schoeisel vereist is om de vuurtoren te betreden.
Slippers, badslippers en soortgelijk schoeisel zijn niet toegestaan.
-
De rondleiding door de vuurtoren vindt niet plaats tijdens onweer.
De geschiedenis van de vuurtoren van Hörnum
De bouw van de vuurtoren
De gietijzeren toren werd in 1907 op een duin gebouwd om de scheepvaartroute tussen Sylt en het naburige eiland Amrum te markeren. Hij werd op 08 augustus 1907 in gebruik genomen.
Een ongebruikelijk klaslokaal
In een van de kamers van de toren, waar een witte ring in de buitenverf zichtbaar is, bevond zich ooit de Hörnum-school. Waarschijnlijk de kleinste school van Duitsland, maar met een fantastisch uitzicht.
Laat er licht zijn!
De vuurtoren werd pas in 1948 op het elektriciteitsnet aangesloten; daarvoor werd de stroom voor de vuurtoren geleverd door twee eencilinder warmtemotoren.
Geen vuurtorenwachter meer
Het licht, dat vanaf een hoogte van bijna 50 meter meer dan 40 kilometer uit de kust schijnt, wordt sindsdien op afstand bediend (net als bij de andere vuurtorens op Sylt).
Het plan
In 1905 keurde het parlement van Sleeswijk-Holstein een omvangrijk plan goed, met een geschatte kosten van 1,3 miljoen mark, om de veiligheid van de kustvaart aan de westkust te garanderen. De uitvoering op het zeer lastige terrein vereiste een innovatieve oplossing. Walter Körte, een vooraanstaand figuur in de Pruisische scheepvaart, koos voor de seriebouw van drie torens, elk ongeveer 40 meter hoog, gemaakt van afzonderlijke gietijzeren elementen. Dit waren de Westerhever-, Pellworm- en Hörnum-torens.
DE VOORBEREIDING
De ijzergieterij van Isselburg ontving in 1906 de opdracht voor de productie. Hiervoor werden afzonderlijke segmentplaten van 80 cm x 90 cm gegoten met een gewicht tussen de 80 en 100 kg. Door deze platen, zogenaamde "tubbings", op elkaar te stapelen, konden ronde torens worden gebouwd die naar boven toe taps toeliepen. De tussenverdiepingen en trappen van de vuurtorens werden eveneens van gietijzer gemaakt. Tijdens de productie van de meer dan 600 afzonderlijke platen per toren werden de tubbings gecoat met grafiet, wat een optimale vorm van roestbescherming bleek te zijn. De torens werden op het terrein van de ijzergieterij van Isselburg geassembleerd en getest alvorens ze voor transport werden gedemonteerd.
DE CONSTRUCTIE
De vuurtoren van Hörnum stond op het zuidelijkste puntje van het eiland Sylt, op de zogenaamde "witte duin", ten zuiden van het "lege dal". Hij was gebouwd op een 17 meter hoge duin met een 70 centimeter dikke, ronde betonnen fundering. De torenschacht weegt circa 92 ton. De lantaarnkamer bestaat uit een constructie van plaatstaal met stalen bekleding en een 1,5 mm dik koperen dak.
DE LICHTTOREN
Hörnum was een "moderne" vuurtoren, die vanaf het begin elektrisch werd aangedreven. Twee eencilinder thermische motoren van 12 pk met een dynamo leverden de elektriciteit voor de vuurtoren. Twee accu's dienden als buffer. De accucapaciteit was berekend om voldoende stroom te garanderen voor een volledige, langste winternacht van 17 uur. Hörnum werd pas in 1948 op het elektriciteitsnet aangesloten.
HET HEDEN
De laatste vuurtorenwachter in Hörnum (van 1960 tot 1974) was Manfred Karwin. Hij verliet de vuurtoren toen deze werd geautomatiseerd. Tegenwoordig wordt de vuurtoren bestuurd en op afstand bewaakt door de Waterwegen- en Scheepvaartautoriteit in Tönning. De vuurtoren van Hörnum is sinds 1994 een beschermd historisch monument.
Om meer te weten
Elk gietijzeren element is gemarkeerd met een letter. Dit is om te voorkomen dat onderdelen tijdens de montage door elkaar worden gehaald. De ringvormige structuur van de toren is van onder naar boven alfabetisch gelabeld.
De vuurtoren bestaat uit aan elkaar geschroefde gietijzeren elementen. Hij werd geleverd door de "Isselburger Hütte", een ijzergieterij die ook andere identieke torens had geproduceerd (Westhever, Pellworm) en een monopolie had op de fabricage van Pruisische brievenbussen.
De vuurtoren bevindt zich op de bovenste verdieping. Hij wordt nu op afstand bediend vanuit Tönning (ongeveer 100 km verderop), waardoor een vuurtorenwachter niet meer nodig is. De generator voor de elektriciteitsvoorziening bevindt zich op een aparte verdieping.
