Kunststele Peter Suhrkamp

Alle zintuigen worden direct geprikkeld zodra je het eiland betreedt. Het is er nooit hetzelfde, maar toch altijd onmiskenbaar. De man die Sylt zo prijst, was al van jongs af aan een natuurliefhebber, aangezien zijn vader een boerderij runde. Als oudste zoon zou Peter Suhrkamp de boerderij overnemen, maar in 1914 meldde hij zich vrijwillig aan voor militaire dienst. Hij overleefde de oorlog en studeerde daarna Duitse literatuur. Hij werkte als toneelschrijver, regisseur, docent en journalist. Hij klom op in de rangen van uitgeverij S. Fischer in Berlijn en werd er in 1936 directeur. Suhrkamp was een jaar eerder getrouwd. Zijn vrouw, Annemarie, een zus van schrijfster Ina Seidel, bezat een huis in Kampen. Vanaf dat moment diende dit huis minder als vakantiehuis voor de familie Suhrkamp en meer als toevluchtsoord voor schrijvers als Max Frisch, Ernst Penzoldt, Carl Zuckmayer en Alfred Andersch. "Laat je gaan! Word niet onrustig, wanhoop niet als je drie of vier weken geen regel kunt schrijven," adviseerde Suhrkamp de schrijvers. Een huishoudster zorgde attent voor de gasten. 's Middags was er makreel gestoomd met rozenbottels, gevolgd door bosbessen met schapenkaas als dessert, en tussendoor typte de schrijver af en toe manuscripten uit. Zelfs in het verre Berlijn werden de schrijvers niet vergeten: in tijden van oorlogstekorten stuurde Suhrkamp hen regelmatig boeken – maar deze waren uitgehold en bevatten alcoholische dranken in plaats van geestige essays.