Hans Fallada Kunststele

1929. Op het eiland Sylt krijgt een jonge schrijver de kans van zijn leven. En die heeft hij hard nodig. Want met zijn levensverhaal tot nu toe zal hij de geschiedenis ingaan, niet als een briljant schrijver, maar als een mislukkeling. Op zijn achttiende een zelfmoordpoging. Op zijn twintigste van school gestuurd – zonder diploma. Daarna: alcohol- en drugsverslaving, verblijven in sanatoria, nutteloze ontgiftingskuren. Alsof dat nog niet genoeg was: enkele maanden gevangenisstraf voor verduistering, en een paar jaar later nog een gevangenisstraf voor fraude. Hans Fallada, werkzaam als reclameverkoper, klopt op een augustusdag in 1929 aan deuren in Kampen. Dan loopt hij uitgever Ernst Rowohlt tegen het lijf. Fallada had in betere tijden twee romans aan Rowohlt voorgelegd. Later herinnerde Fallada zich de noodlottige ontmoeting in Kampen: "Na zoveel jaren van stilte herkende hij zijn auteur, die slechts één van velen was. 'Hé Fallada, wat doe je tegenwoordig?' Mijn
Het rapport was haastig en summier. 'Maar dat is niets voor jou!' riep de oude mensenkenner uit. 'Rondrennen in zo'n achtergebleven gebied om klanten te werven! Je moet naar Berlijn, man!' Fallada nam deze woorden ter harte. Een paar jaar later werden zijn romans, die zich afspeelden in het milieu van de lagere middenklasse, 'Boeren, kopstukken en bommen', 'De kleine man, wat nu?' en 'Ooit een tinnen kommeneter', bestsellers.
Hans Fallada, geboren in 1893 als zoon van een rechter aan het Keizerlijk Hof van Justitie, heette in het echt Rudolf Ditzen. In 1920, met de publicatie van zijn eerste roman, "Der junge Godeschal" (De jonge Godeschal), nam hij het pseudoniem aan dat hij voor zichzelf had gekozen en bleef dit daarna gebruiken. In 1931 publiceerde Fallada zijn eerste bestseller, "Bauern, Bonzen und Bomben" (Boeren, hooggeplaatsten en bommen). Na verdere boeksuccessen werkte hij als journalist voor een Berlijnse krant. Hij overleed aan hartfalen kort nadat hij opnieuw in het ziekenhuis was opgenomen vanwege zijn drugsverslaving.