Kunststele Gerhard Hauptmann

Op Sylt bracht hij in 1908 een toast uit op de toekomstige Duitse minister van Buitenlandse Zaken Walter Rathenau, en in hetzelfde jaar ontmoette hij op het eiland zijn vriend, de schilder Lovis Corinth, een van de belangrijkste impressionisten. In 1915 reisde Gerhart Hauptmann opnieuw naar de zee. Daar zwierf hij door de zandduinen van Lister en merkte vol ontzag op: "Het is alsof ik hier op de gletsjers van een hooggebergte ben. Deze eenheid van besneeuwde bergen en de uitgestrekte zee creëert een aanblik van zo'n sublieme aard dat ik het gevoel heb dat ik zoiets nog nooit in de natuur heb gezien." Op List ontmoette Hauptmann ook de boerendochter Inken Diedrichsen. De mooie Friese vrouw diende later als model voor de tuinmansdochter Inken Peters in het drama "Voor zonsondergang".
Gerhart Hauptmann, geboren in Szczawno-Zdrój in Silezië, wilde als jongeman eigenlijk...
Hij wilde aanvankelijk beeldhouwer worden en volgde kunstopleidingen in Breslau en Dresden, maar gaf dat plan al snel op. De financiële zekerheid die hij verwierf door te trouwen met de dochter van een rijke koopman, stelde hem in staat zich als freelance schrijver te vestigen. In 1889, toen het gezin net naar Berlijn was verhuisd, werd Hauptmann vrijwel van de ene op de andere dag beroemd met de première van zijn eerste drama, "Voor zonsopgang", in het Lessing Theater in Berlijn. Dit werd in 1892 gevolgd door het al even populaire drama "De Wevers".
Zonder intellectueel pathos behandelde de schrijver in zijn werken thema's als het maatschappelijk leed van het individu en de massa, de wereld van de kleine burgerij en de arrogantie van de bureaucratie. Gerhart Hauptmann groeide zo uit tot een van de belangrijkste Duitse toneelschrijvers, wiens talrijke prijzen culmineerden in de Nobelprijs voor Literatuur in 1912. Hauptmann zou ook het erevoorzitterschap van de Culturele Vereniging in Berlijn op zich nemen, maar hij overleed kort voor deze benoeming aan complicaties van bronchitis.