Ferdinand Avenarius Kunststele

In 1903 werd in Kampen een vrij uniek huis gebouwd – half Friese stijl, half Zwarte Woud-idylle. De eigenaar, Ferdinand Avenarius, was net zo creatief als de architectuurstijl. Via hem vonden veel kunstenaars hun weg naar Kampen – en een flink aantal van hen, zoals Stefan Zweig en Carl Zuckmayer, woonden of ontmoetten elkaar in zijn huis, "Uhlenkamp". Avenarius, de zoon van een boekhandelaar en stiefneef van de beroemde componist Richard Wagner, begon aanvankelijk met een studie natuurwetenschappen in Leipzig en studeerde later filosofie, literatuur en kunstgeschiedenis in Zürich. In 1882 vestigde Ferdinand Avenarius zich in Dresden, waar hij vijf jaar later medeoprichter en redacteur werd van het tijdschrift "Kunstwart", dat een blijvende invloed uitoefende op het onderwijs van die tijd.
Vanaf 1903 bracht Avenarius de meeste zomers door in Kampen. Zijn huis, "Uhlenkamp"—vanuit zijn studeerkamer kon de eigenaar helemaal tot aan de vogellokvogel van Kampen kijken—had een aantal unieke kenmerken. Zo had de begane grond een balkon dat rondom liep, waardoor Avenarius de hele dag in de zon kon lezen en schrijven. Daarnaast was er een badkuip voor naakt zonnebaden ingebouwd in het rieten dak, verborgen voor het oog. Toen de Zwitserse schilder Ernst Kreidolf Avenarius in 1906 bezocht, merkte hij op: "De muren van het huis waren bekleed met cederhout. Er stond ook een vat met drijfhoutwijn in huis. Het moet enige tijd onder water hebben gelegen, want de inhoud had al een licht maritieme smaak gekregen. Tijdens mijn verblijf spraken we over kunst en andere serieuze en mooie dingen, zoals dat natuurlijk was met Ferdinand Avenarius, deze verfijnde en hoogopgeleide man." Het landschap was bijzonder dierbaar voor de eerste ereburger van Kampen. Samen met andere activisten wist hij te voorkomen dat er grond van de kliffen van Morsum werd afgegraven voor de aanleg van de Hindenburgdam en de ontwikkeling van het landschap rond Kampen. "Er is nergens anders aan de hele Noordzeekust zo mooi als Kampen. Dat is nu nog steeds zo. Maar als er ook maar één huis buiten het dorp, op de heide of zelfs in de duinen, wordt de uitgestrektheid tenietgedaan, het ongerepte karakter verdwijnt," waarschuwde Ferdinand Avenarius. Toen hij in 1923 aan een longontsteking overleed, wist Avenarius dat zijn strijd niet voor niets was geweest: slechts enkele maanden voor zijn dood werden de eerste natuurreservaten op Sylt aangewezen.