Kunststele Albert Aereboe
"Hier is het landschapsontwerp teruggebracht tot de meest eenvoudige formule. De eindeloze horizon van de zee en de immense koepel van de hemel maken het planetaire karakter van de aarde tastbaar en roepen bij mij een gevoel van kosmische verbondenheid op."
Het is 1959 en voor een inwoner van Sylt die er bewust voor gekozen heeft, is het tijd voor afscheid. Maar dit afscheid wordt zo aangenaam mogelijk gemaakt: eerst kent de deelstaat Sleeswijk-Holstein de schilder Albert Aereboe de Staatsprijs voor Cultuur toe, en vervolgens ontvangt hij nog een andere onderscheiding. Talrijke bezoekers stromen op 23 april 1959 naar herberg "Rotes Kliff" in Kampen, waar de gemeente hen heeft uitgenodigd voor een feestelijke avond. Het middelpunt van de avond is Albert Aereboe, die zestien jaar eerder Kampen als zijn nieuwe thuis had gekozen. Nu keert hij terug naar zijn geboortestreek. In zijn afscheidsrede vat de schilder zijn tijd daar samen: "Hoewel ik al decennia op Sylt woon, is het de onvergelijkbare maritieme natuur van dit eiland die me heeft geboeid en me steeds opnieuw heeft geïnspireerd met haar essentie." Na zijn kunstopleiding in Lübeck voelde de jonge Albert zich aanvankelijk aangetrokken tot verre oorden: de zoon van een dominee van de kathedraal van Lübeck voltooide zijn opleiding aan de Beierse Academie voor Schone Kunsten in München en werd later professor aan de Staatskunstacademie in Kassel. In 1925 verhuisde hij naar Berlijn en vervolgens naar Sylt, waar hij datzelfde jaar een atelierhuis in List vestigde.
Tot 1939 leefde Aereboe afwisselend in deze spanning tussen de metropool en de afzondering. In Listland, tussen "de doffe, golvende zee en de weelderige weiden", schilderde hij duinlandschappen, maar ook stillevens en portretten. De kenners prezen zijn werk: "Oude meestertechnieken worden gecombineerd met nieuwe zakelijkheid en abstractie."
In 1939 werd Aereboe gedwongen zijn atelier te verkopen – het lag nu in een militair verboden gebied. Vier jaar later werd zijn huis in Berlijn gebombardeerd; hij vond onderdak in het huis van zijn schoonzuster in Kampen, waar hij na de oorlog een privéschool voor kunstenaars runde. Een bevriende schilder merkte tijdens een bezoek op: "Een excentrieke persoonlijkheid. In ruil voor boter, vlees en eieren schildert hij landschappen met uitgestrekte zomerluchten, waarbij hij een aanzienlijke hoeveelheid kobaltblauw gebruikt." In 1947 nam Aereboe deel aan een kunsttentoonstelling in de "Sturmhaube" in Kampen en haalde onbedoeld de krantenkoppen: "Schilderijvernieler aan het werk!" meldde de krant Sylt, en voegde eraan toe: "Op de tentoonstelling werd professor Aereboes olieverfschilderij 'De Alchemist' door een onbekende dader vernield!"
In 1959 verhuisde Aereboe, die eerder ook het wapen van het naburige stadje List had ontworpen, terug naar Lübeck, maar in de daaropvolgende jaren reisde hij regelmatig naar Sylt. Daar werd hij in 1970 begraven op de begraafplaats van Wenningstedt, conform zijn laatste wens.
In 1939 werd Aereboe gedwongen zijn atelier te verkopen – het lag nu in een militair verboden gebied. Vier jaar later werd zijn huis in Berlijn gebombardeerd; hij vond onderdak in het huis van zijn schoonzuster in Kampen, waar hij na de oorlog een privéschool voor kunstenaars runde. Een bevriende schilder merkte tijdens een bezoek op: "Een excentrieke persoonlijkheid. In ruil voor boter, vlees en eieren schildert hij landschappen met uitgestrekte zomerluchten, waarbij hij een aanzienlijke hoeveelheid kobaltblauw gebruikt." In 1947 nam Aereboe deel aan een kunsttentoonstelling in de "Sturmhaube" in Kampen en haalde onbedoeld de krantenkoppen: "Schilderijvernieler aan het werk!" meldde de krant Sylt, en voegde eraan toe: "Op de tentoonstelling werd professor Aereboes olieverfschilderij 'De Alchemist' door een onbekende dader vernield!"
In 1959 verhuisde Aereboe, die eerder ook het wapen van het naburige stadje List had ontworpen, terug naar Lübeck, maar in de daaropvolgende jaren reisde hij regelmatig naar Sylt. Daar werd hij in 1970 begraven op de begraafplaats van Wenningstedt, conform zijn laatste wens.
Gut zu wissen
Prijsinformatie
- De kunst- en cultuurroute van Kampen is gratis. Het bijbehorende boekje, met een plattegrat en alle informatie over de route, is verkrijgbaar bij het Kaamp-Hüs, het VVV-kantoor van Kampen.
geschiktheid
Aanbieding slecht weer
voor elk weer
voor gezinnen
Huisdieren toegestaan
vreemde talen
- Duits
Betalingsmogelijkheden
- Gratis toegang
Aankomst & Parkeren
- De kunststenen van de kunst- en cultuurroute van Kampen zijn het best te voet te bereiken.
Met de auto: Vanuit de richting van List en Wenningstedt kunt u Kampen via de hoofdweg bereiken.
Fietsen: De oude spoorlijn van het eiland biedt een noord-zuidverbinding als fiets- en wandelpad. Een fietspad loopt parallel aan de weg op de Braderuper Weg van Keitum/Braderup naar Kampen.
Te voet: Kampen is te bereiken vanuit Westerland/Wenningstedt en List, zowel via het strand als via het wandelpad langs de voormalige spoorlijn van het eiland. Vanuit Wenningstedt loopt een houten vlonderpad door de duinen over de Rode Klif naar Kampen. Vanuit Braderup/Keitum kunt u over de heidepaden aan de Waddenzeezijde wandelen.
Bus: Je kunt Kampen bereiken met lijn 1 vanaf Westerland en List.
Om bij de gedenksteen in het Avenariuspark te komen, stapt u uit bij halte Kampen Mitte. auteur
Licentie (stamgegevens)
Dienst Toerisme Kampen
