Natuurlijk Sylt

Het kleine witte exemplaar De eerste vuurtoren na het passeren van het tolstation bij Lister Ellenbogen vormt een perfecte aanvulling op de idyllische omgeving. Hij verdient een superlatief: de 11,3 meterDe hoge toren met een brandpuntshoogte van 19 meter is de meest noordelijke gebouwen in DuitslandEn daarbovenop staan ​​er nog twee, die de westelijke toren deelt met zijn broer verder naar het oosten: de twee List-vuurtorens zijn de oudste aan de westkust en de eerste in Duitsland die gemaakt zijn van gietijzeren, met bouten verbonden platen.

De Lister-vuurtorens waren 1857 namens Deense koning Het werd gebouwd door de man die destijds de "beslissende autoriteit" op Sylt was. De bouw was Denemarkens antwoord op de vele gestrande koopvaardijschepen die de strandwachters in het noorden van Sylt halverwege de 19e eeuw moesten melden. Want de waterwegen van Sylt, met name de Lister Tief, blijven tot op de dag van vandaag verraderlijk.

De twee bakens werden in 1858 in gebruik genomen. Sinds 1977 worden deze navigatielichten op afstand bediend – niet bepaald romantisch. Nog een klein minpuntje: ze zijn niet openbaar toegankelijk. Als kleine troost voor de technisch geïnteresseerden: de optiek bestaat uit een geslepen Fresnel-lens met een brandpuntsafstand van 280 mm en een hoogte van 85 cm. Voor de Licht elke toren twee metaalhalogeenlampen - De ene werkt in de nachtdienst, de andere staat als reserve klaar voor alle eventualiteiten.

Dit is ongetwijfeld een langdurig proces. Wat is het slagingspercentage?
Thomas Bickhardt: 80 procent van de cursisten kan hun zeeziekte voorgoed overwinnen. Het seminar duurt slechts 4,5 uur.

Deze editie van het dossier heeft als titel "Sylt bij nacht". Vandaar de vraag: bent u wel bekend met het nachtleven van Sylt?
Thomas Blickhardt: Ongelooflijk, maar in feite ken ik Sylt helemaal niet, alleen het cliché, en daarom ben ik erg enthousiast over de nieuwe ervaring.

Waar je wél veel ervaring mee hebt, zijn zeer, zeer lange winternachten op een eiland in Noord-Noorwegen. Ben je bang voor de nacht?
Thomas Blickhardt: Nee, helemaal niet. Ik hou van de kracht en de rust van de nacht. Als ik 's nachts niet kan slapen, sta ik gewoon op en doe ik wat werk. Het helpt om de stress te verminderen en ontspannen te blijven als je niet kunt slapen.

Je bent een reiziger. Je bent gefascineerd door de psychologie achter reizen. Je hebt er tijdens je studie onderzoek naar gedaan. Wat motiveert mensen om te reizen?
Thomas Blickhardt: Er zijn talloze redenen, waaronder maatschappelijke, maar bovenal de voortdurende hoop dat het leven ergens anders beter en gemakkelijker zal zijn. Interessant genoeg reizen veel mensen juist om hun vooroordelen bevestigd te zien. Mijn advies is altijd: gooi alle reisgidsen weg, reis met een open blik en leef zonder vooropgezette ideeën!

Ze lijken de gave te bezitten om zelfs de grote dingen in het leven los te kunnen laten...
Thomas Blickhardt: Ik vind een aantal dingen aan het boeddhisme erg aantrekkelijk, ook al ben ik helemaal niet religieus. Een oude Zen-uitspraak luidt: "Als je de Boeddha op je reis tegenkomt, geef hem dan een schop onder zijn kont, want dan ben je de verkeerde weg ingeslagen!" Zelfs als student sprak het boeddhistische principe van niet-hechting, het loslaten van dingen en het overwinnen ervan me al aan. Dit maakt het mogelijk om volledig in het moment aanwezig te zijn.

Thomas Bickhardt zal op dinsdag 21 januari om 18:30 uur voorlezen bij "Uncle Johnny's". 
Het strand van Wenningstedt uit zijn boek "Windkracht 15". Alles over de winterse avonturenweek op Sylt

Op een locatie zoals de "Kaamps 7" Op het hoofdstrand van Kampen is het lastig om zomaar even een kopje koffie te drinken. Niet dat er geen verschillende soorten koffie verkrijgbaar zijn in het houten paalhuis met de erker, maar vanwege de adembenemende natuurVoor iedereen is elk drankje op de een of andere manier een openbaring. Presentatrice Christina Böckmann Het leunt steeds meer op dit effect, met een concept dat zich richt op het belevingsmoment en de duisternis van de winternacht. 

"Mijn man en ik zijn dol op de berghutcultuur. Het heeft ons geïnspireerd."

Het kleinschalige evenement met een huttenthema, in Kampen-stijl, werkt nu als volgt: Iedereen die zich heeft aangemeld voor de korte nachtwandeling wordt persoonlijk opgehaald door de eigenaar van "Haus Kliffende". Er is ook een Lantaarn voor elke gast...het pad door de duinen verlichtend. Onderweg deelt Christina Böckmann fascinerende weetjes over de gebouwen waar de wandelgroep langs komt, de zijmarkeringsbaken, Kampen en de mensen die er wonen. "Geen lange lezingen. Het is gewoon een korte wandeling, opgeleukt met interessante informatie," zegt de restauranteigenaar bescheiden. Bij aankomst bij "Kaamps 7" wacht de gasten een heerlijke fondue met allerlei verse delicatessen. "Het is geweldig om te zien hoe deze ervaring een band tussen mensen schept," zegt Christina Böckmann, blij dat haar idee een succes is.

De toren werd al in 1974 onder monumentenbescherming geplaatst. Een bijzonder gedenkwaardige gebeurtenis in de geschiedenis van de club was de viering van het 150-jarig bestaan ​​in juni 2006: de gemeente Kampen organiseerde ter ere daarvan een groots festival voor de toren. Destijds kon men ook een rondleiding winnen, de 159 treden beklimmen en genieten van wat ongetwijfeld een magnifiek uitzicht was.

Hij is zelden 's nachts helemaal alleen wakker in het elegante resort, dat op een Fries dorp lijkt. Zijn hoofd op de chique bar leggen om in slaap te dommelen – zoals in een filmscène? Ook dat gebeurt niet. Stefan Lakomy moet de administratie en de aankomsten en vertrekken voor de volgende dag voorbereiden. Nadat de restaurants en de bar gesloten zijn, zorgen hij en zijn collega's voor een vlotte afronding van de dagelijkse boekhouding. In de winter stookt hij de open haard op en bereidt hij de nieuwsbrief van het resort voor, die de volgende dag verschijnt. In de vroege ochtenduren zorgt een schoonmaakteam voor... Netheid in de lobbyDan arriveert de ontbijtservice. Stefan Lakomy heeft voor zijn collega's een lijst samengesteld met de specifieke wensen en behoeften van de gasten. "Rond twee uur, als het het rustigst is in het gebouw, kijk ik misschien even naar het nieuws tijdens mijn pauze. Maar nietsdoen – dat is voor mij uitgesloten. En dat is maar goed ook."

De dienst van Stefan Lakomy begint om 22:30 uur en duurt tot 7:00 uur. Zorgvuldige overdrachten horen daarbij. Als hij 's ochtends thuiskomt, ontbijt hij rustig met zijn vrouw Sonja. Zij is bekend met nachtwerk, omdat opgeleide verloskundige vanuit haar eigen ervaring. Tegenwoordig richt ze echter vakantiewoningen en hotels in op Sylt en Mallorca. Het bedrijf "Lakomy-faciliteit" Het stel heeft het drie jaar geleden samen opgericht.

Voordat Stefan 's ochtends wat slaap gunt, bespreken de twee ook zakelijke aangelegenheden. Acht uur achter elkaar – dat lukt hem zelden. Ondanks zijn nachtdiensten slaagt Lakomy er regelmatig in om zijn voetbalteam van de Deense minderheid om te trainen. Terugschakelen naar het klassieke dag-nachtritme op zijn vrije dagen zou te belastend zijn voor zijn lichaam. Dat is voor hem alleen zinvol tijdens vakanties. Stefan Lakomy heeft zich grondig in het onderwerp verdiept om voorbereid te zijn op een gezonde vorm van nachtwerk. "Maar het lichaam wil altijd terugkeren naar de nachtrust. Dat geldt voor iedereen. De enige vraag is hoe goed je het kunt foppen," zegt Lakomy, die daar blijkbaar uitzonderlijk goed in slaagt.

Het strekt zich uit over 19 zeemijlen. De lichtinval van de Hörnum-toren, die met zijn 33 meter hoogte en zijn positie in het dorp (hij staat op een 17 meter hoge duin) de functie vervult van Oriëntatiepunt Het vult de ruimte als geen ander op het eiland. Bovenal dient het de scheepvaart als oriëntatiepunt en als markering van de vaargeul tussen de zuidpunt en Amrum.
De "Uniek verkoopargument" De rood-witte vuurtoren uit een prentenboek? Die kun je vanaf maart meerdere keren zien, en vervolgens de hele zomer door. Bezoek wekelijksAls u belt naar de "Hörnum Toerisme Dienst" De ticketinformatie heeft zelfs een eigen telefoonlijn: de wens om te genieten van het panoramische uitzicht over het eiland, naar het vasteland, Amrum, Föhr en zelfs de Hallig-eilanden is duidelijk enorm. Het uitkijkplatform met zijn ronde balkon onder de lantaarn biedt adembenemende momenten.

Tot voor kort diende de toren als Sylt Burgerlijke Stand Op de zesde verdieping dient het ook als buitenlocatie voor degenen die "ja" zeggen en geen hoogtevrees hebben. Op de hoogte van de witte streep heeft het "Eerste Orde Vuur" zo'n respectabele diameter dat het een indrukwekkend gezicht was voor de kinderen van Hörnum van 1914 tot 1933 – dat wil zeggen, voordat Hörnum militair belangrijk werd en de omvang ervan exponentieel toenam door de komst van soldaten en hun families. als het kleinste klaslokaal van Duitsland Het diende als vuurtorenwachter. De laatste wachter ging in de jaren 70 met pensioen. Sinds 1977 wordt de toren beheerd door de Waterwegen- en Scheepvaartautoriteit in Tönning. De vuurtoren van Hörnum is qua constructie vrijwel identiek aan de torens in Büsum, Pellworm en Westerheversand.

Voor de echte vuurtorenliefhebbers: hier wat meer details over de verlichtingstechnologie.

En toen, ruim veertig jaar geleden, kwam Hörnum op zijn pad. Hij vond zijn roepingzijn tweede familie en thuis op een plek "aan het einde van nergens". Met Junior baas Jensdie als chef-kok werkt bij Internationale ervaring in keukens met Michelinsterren. Günter, die er constant naar streeft de kwaliteitsnormen van de bakkerij, patisserie en keuken te verbeteren, begrijpt elkaar perfect. In het geval van de twee mannen betekent dit grotendeels zonder woorden. Jens Lund komt ook elke ochtend naar de bakkerij. Een paar uur na Günter, maar met de leerling, het patisserieteam en de andere helpers. Dit geeft ze in ieder geval genoeg tijd om het prachtige assortiment klaar te hebben voor de opening. Als alles op zijn plaats staat en de voorbereidingen rond 10 uur 's ochtends afgerond zijn, sluit Günter zijn werkdag af. 's Avonds komt hij nog even langs om te controleren "of al het deeg goed gerezen is!" Hij is sowieso niet te stoppen. En hij slaapt ook niet bepaald goed.

Sinds zijn vrouw Gerti afgelopen september overleed, is zijn slaapritme er niet bepaald op vooruitgegaan. Gerti werkte ook tientallen jaren voor de familie Lund in de winkel. Günters zoon Daniel maakt ook deel uit van het personeel: hij is kok. "Na Gerti's dood moet ik eerst mezelf weer terugvinden," zegt Günter, waarmee hij zijn missie voor 2025 omschrijft. Jens Lunds aanvankelijke bezorgdheid dat zijn leerling over een paar jaar met pensioen zou gaan, wordt door Günter meteen weggenomen: "Ik blijf zeker parttime werken. Wat zou ik zonder mijn baan moeten? Afgezien van mijn knie is alles prima." 
Op het moment dat dit tijdschrift verschijnt, staat Günter voor een flinke uitdaging: de Lunds nemen wintervakantie. "Ach, dat red ik wel. Ik kan thuis wat klusjes doen," is Günters plan voor de vakantieweken. Misschien kan hij 's nachts zelfs nog wat slapen, en in Hörnum zal alleen de vuurtoren zijn werk doen.

“Tante Jens” aan de Rantumer Straße was een van die eigenzinnige fenomenen van het Syltse nachtleven. De cabaretier uit de queerscene verliet Hörnum in 2009 en opende een nieuwe cabaret-travestieshow-disco met dezelfde naam op Norderney. Hij overleed in juli 2024, onder grote media-aandacht.

Alles over Lund Bakery en de filosofie erachter:

Het motto van "Long Christian"

In een van mijn vorige levens was ik de vrouw van een circusdirecteur. De directeur van het "Eiland Circus"Velen zullen zich de kleurrijke zomerspektakels Ik herinner me dat het in de zomer van 2025 misschien terug zou keren naar Sylt. Destijds, toen we twee maanden op het circusterrein woonden, was een chique, felrode circuswagen ons thuis. Die stond pal naast het fietspad geparkeerd. De stroom fietsers, die praktisch langs onze gecombineerde woon- en slaapruimte fietsten, bleven niet lang voor mijn raam staan ​​om commentaar te leveren op het hele betoverende circusdorp. Zelden hoorde ik iets als: "Waar wonen de leeuwen?" In 99 procent van de gevallen riepen de fietsers, die langs ons vliegende huis reden, enthousiast: "Kijk, daar is de vuurtoren!" De zin was als een mantra die mijn circusleven overdag onderbrak en me 's nachts in slaap vergezelde, waardoor de buitengewone magie van de "Long Christian" in Kampen in mijn hart werd gegrift, een magie die niet kan opwegen tegen de betovering van een circus.
 

Een "ja" voor de eeuwigheid

Ik trouwde in mei 2014 met mijn circusdirecteur in de vuurtoren van Hörnum. In die tijd woonden we tien maanden met het jeugdcircusproject in Hamburg en twee maanden op Sylt. De directeur was toen ernstig ziek. Terminale ziekte, om precies te zijn. De vuurtoren van Hörnum, met zijn symbolische betekenis, leek ideaal als trouwlocatie. Hij, de kinderen en ik waren erg uitgelaten op die heldere mei-avond; we waren altijd in harmonie met de natuur. De eindigheid van ons gelukNiet tegen hen. De ambtenaar van de burgerlijke stand had blijkbaar net vernomen van de bijzondere omstandigheden en was zo ontroerd dat ze moeite had zich te beheersen in de kleine, ronde kamer op de zoveelste verdieping van de vuurtoren. Het was een tranenrijk "jawoord". In dit geval niet de tranen van het kleine bruidsgezelschap. Een tragisch en tegelijkertijd prachtig moment.Het was geen groot feest. We moesten snel vertrekken: onze dochter deed de volgende ochtend haar eindexamen in Hamburg. We hebben ons feestmaal genuttigd in restaurant Burgerschmiede in Risum-Lindholm. We hebben de prijs voor een van de meest bijzondere vuurtorenbruiloften absoluut verdiend.