Natuurlijk Sylt

Sylt is een aantrekkelijke reisbestemming, vooral voor Zwitserse en Oostenrijkse toeristen, en inderdaad ook voor een aantal van onze Deense buren. Is het u ook opgevallen dat er deze zomer aanzienlijk meer Engels werd gesproken op Sylt? 

Holger Bodendorf: Absoluut. Die indruk werd deze zomer bevestigd in ons hotel, maar ook door de boekingen voor het "Island Food Festival": sommige gasten reizen vanuit de VS en Canada om vijf dagen lang te genieten van culinaire hoogstandjes. We hebben een fantastisch evenement gecreëerd om Sylt aantrekkelijk te maken voor gasten van over de hele wereld in een ongebruikelijke tijd van het jaar.

Is er een reden waarom Sylt plotseling internationaal als een aantrekkelijke bestemming wordt beschouwd?

Holger Bodendorf: Om eerlijk te zijn, is Sylt vooral op de internationale reisagenda terechtgekomen vanwege de "Lanserhof". Deze ontwikkeling staat nog in de kinderschoenen, maar is bemoedigend.

Als je nog nooit van het "Island Food Festival" hebt gehoord: wat kunnen bezoekers verwachten? 

Holger Bodendorf: We hebben nu zes Sylt-gastheren. “ Severin*s ”, “ Söl'ring Hof ” met Jan-Philipp Berner en “ Samoa Seepferdchen ” zijn er allemaal weer bij, Jörg Müller is natuurlijk een absolute must, en wij van “Landhaus Stricker” doen voor het eerst mee. Nieuw op het evenement is Thomas Samson van “ Dorfkrug ” in Kampen. Alle gastheren krijgen bezoek van fantastische collega's, zoals Tobias Bätz van “Aura by Alexander Herrmann & Tobias Bätz” bij “Söl'ring Hof”. Of, in het restaurant van Jörg Müller, is Nikos Billis, een Griekse chef-kok met een Michelinster en een verfijnde interpretatie van traditionele gerechten, te gast. De uitgenodigde wijnmakers begeleiden de evenementen met hun expertise en hun wijnen. Elke avond, elk festivalevenement is uniek. Er is ook een gezamenlijke opening en een gezamenlijke afsluiting met alle gastheren. Of, anders gezegd: we vieren vijf dagen van ontspannen genieten, ontmoetingen en vriendschap met onze gasten. Ik kijk er altijd enorm naar uit.

Wie de ambitie heeft om een ​​echt topkok te worden, vindt op Sylt bijna paradijselijke mogelijkheden, gezien de grote concentratie aan uitstekende restaurants. In "Naturally Sylt" vertellen we het prachtige en waargebeurde verhaal van een leerling die vanuit Fuerteventura naar Sylt kwam en zijn geluk vond.

FC Barcelona heeft ongetwijfeld talloze levens van jongeren beïnvloed. Dat geldt ook voor Juan Esteban Pérez Iglesias , zij het niet in voetbaltermen. De jongeman, onberispelijk gekleed als chef-kok, herinnert zich nauwgezet hoe hij bijna vier jaar geleden, in zijn geboorteplaats Corralejo in het noorden van Fuerteventura, veel liever naar een wedstrijd van Barça had gekeken dan zijn neef te ontmoeten.

Zijn neef, Felipe, die hij al jaren niet had gezien en die als kok werkte op een eiland midden in de Noordzee. Zijn moeder stond erop dat ze hem zouden zien, en omdat Juan een fantastische kerel is, weigerde hij haar wens niet. Het lot wilde dat de jonge Spanjaard met Colombiaanse roots die avond zijn toekomstige mentor in een bar ontmoette: Hannes Hampl, destijds chef-kok van restaurant "Gogärtchen" in Kampen, alom geprezen om zijn neo-Franse stijl in de keuken, en in dit geval op reis met zijn teamgenoot Felipe, Juans neef. 

Ze moeten veel over lekker eten hebben gepraat, want zelfs toen was Juan al een chef-kok. "Mijn vader maakte elke zondag arepas (Colombiaanse maïskoekjes) voor ons. Ik was misschien tien toen ik zei: 'Nu ben ik aan de beurt' – en toen besefte ik hoeveel plezier het me geeft om anderen te verwennen," beschrijft de charmante jongeman het cruciale moment dat leidde tot zijn carrièrekeuze.

Op de parkeerplaats tussen Westerland en Rantum bevindt zich André Scharnowsky 's " Zauberbude " (Magische Hut). "Ik was aanvankelijk van plan mijn vader maar voor een beperkte tijd te helpen. Dat was 22 jaar geleden. Mijn vrouw Gaby en ik zijn dol op deze plek," zegt de vriendelijke inwoner van Sylt , die een koksopleiding in de haute cuisine volgde, totdat familiebanden hem terugtrokken naar "Schnipo" (een soort schnitzel met friet) en curryworst. Maar de "Zauberbude" is op de een of andere manier nog steeds "haute cuisine". Haute cuisine op een andere manier. Hier wordt de snackbarcultuur gevierd als in een sprookje.

Andrés pad was waarschijnlijk onvermijdelijk, aangezien hij aan moederskant ook doordrenkt was van de magie van het vak: "Mijn moeder runde de 'kartonnen doos' in Wenningstedt (let op: waar nu ' Twister's ' een verscheidenheid aan hamburgers en gedraaide frietjes op de klif serveert – ook een aanrader)", legt André uit, waarmee hij de familieband beschrijft. Wetende dit, wordt meteen duidelijk waarom het kleine interieur van het restaurant dagelijks bezocht wordt door de unieke figuren van Sylt . Net als de 'kartonnen doos' destijds, is de 'magische hut' als een tweede thuis voor eilandbewoners die er al lang wonen tijdens de zomermaanden, een ontsnapping aan de seizoensgebonden chaos . Je bent er niet direct op het strand, maar in ieder geval in die richting.

De "Magic Shack" bestaat al 40 jaar. Het is er trots op. Het is een levenswerk, ook al zouden de Scharnowsky's het zelf niet zo groots noemen. Het is belangrijk voor hen dat iedereen zich hier geaccepteerd voelt, precies zoals hij of zij is. Of het nu de twee gebruinde leraren van de surfschool ernaast zijn of Ove, de directeur van de boskleuterschool schuin aan de overkant van de straat, iedereen komt hier met een goede reden. 

"Je kunt er altijd gezellig kletsen, het is er ontspannen en de frietjes zijn nergens beter," verzekert Ove, die zichzelf eens per week trakteert op zijn "Manta-schotel" als lunch.

Woorden schieten tekort om dit juweeltje te beschrijven, te midden van het maanlandschap aan de Lister Weststrandstraße. De "Bam-Bus Bar" moet je echt zelf ervaren. Dit hutachtige etablissement van rode bakstenen onder de Weststrandhalle is het tegenovergestelde van een ketenrestaurant. Misschien wel unieker dan uniek. En zo prachtig kleurrijk. Het is trouwens ook geen snackbar. Het is een bar. De "Bam-Bus Bar", inderdaad.

Het is ook een klein museum – gevuld met alle relikwieën uit het wilde tijdperk van de oprichter, de zingende ceremoniemeester van de vollemaanfeesten , Klaus Bambus . Onvergetelijk. Veel dingen hier herinneren ons ook aan Ina Müller, de entertainer met wortels in Sylt: foto's, oude posters, krantenknipsels. Ze is altijd een vriendin van het huis geweest en decennia geleden sprong ze hier bij als er hulp nodig was. Delen van de televisiedocumentaire voor Ina's 60e verjaardag werden hier op het terras gefilmd. Wil je hem zien? Kijk dan hier: Ina Müller – Loud & Quiet

De huidige eigenaresse, Elli Vogel-Gdanietz , was de schoonzus van Klaus. Ze is veel meer dan alleen de bewaarder van de Heilige Graal. Zelfs nu, bijna 13 jaar na Klaus' dood, komen mensen nog steeds langs om naar hem te vragen. Maar de "Bam-Bus Bar" draait niet alleen om nostalgie: dankzij Elli en haar "assistent", Olaf Klodt , de locoburgemeester van List, heeft de "Bam-Bus Bar" een nieuw leven gekregen . Het is een geliefde plek voor veel inwoners. Er is goede muziek, drankjes, koffie, chips en zoete snacks, en op vrijdag grilt Timmi. Tim Thielebein, wiens tatoeages, die bijna zijn hele hoofd bedekken, hem er tien keer wilder uit laten zien dan hij in werkelijkheid is. Zijn barbecue-avonden zijn een groot succes. Indien nodig grilt hij zelfs groenten.