Natuurbehoud op Sylt

Ferdinand Avenarius , een geleerde, publicist en natuurbeschermer, geboren in Berlijn in 1856, bracht vanaf 1903 zijn zomers het liefst door in Kampen. Aan de toenmalige noordelijkste rand van het dorp, langs de Wattweg, bouwde hij een werkelijk grillig huis – een mengeling van Zwarte Woud-idylle en Friese stijl. Vanuit zijn studeerkamer kon hij rechtstreeks in de vogelval kijken. Het huis beschikte over een "solarium" waar de eigenaar en zijn vaak prominente gasten (zoals Max Frisch en Stefan Zweig) naakt konden zonnebaden als ze dat wilden. Dat het duin- en heidegebied tussen Kampen en List in 1923 tot natuurreservaat werd verklaard, is voor een groot deel aan zijn inspanningen te danken.

Zijn werk illustreert duidelijk de ambivalente positie van de natuurliefhebbers van Sylt, zowel toen als nu: met zijn lyrische artikelen in het tijdschrift "Kunstwart", dat hij uitgaf en dat door de hele Duitse bohème werd gelezen, droeg hij zelf bij aan de steeds groter wordende toestroom van bezoekers uit de grote steden naar het eiland aan het begin van de 20e eeuw. Tegelijkertijd hekelde hij hun invloed op de ontwikkeling van het eiland . Nog een tegenstrijdigheid : hoewel hij het Friese architectonische erfgoed "beschermingswaardig" achtte, bouwde hij zelf een stilistisch onauthentiek en zeer hoog vakantiehuis, bedoeld om hem een ​​zo breed mogelijk uitzicht over de heide te bieden.

Avenarius liet zijn landgoed "Uhlenkamp" en het terrein van wat nu "Avenarius Park" is na aan de gemeente Kampen . Na mislukte pogingen om het gebouw om te bouwen tot een museum of een ontmoetingsplaats voor kunstenaars, werd het huis verkocht aan een particulier die het liet slopen. Ferdinand Avenarius is ereburger van Kampen en stierf in 1923 – kort voordat zijn inspanningen om het kwetsbare natuurgebied te beschermen werkelijkheid werden.

Knud Ahlborn was een goede vriend van Ferdinand Avenarius. Beiden waren toegewijde pioniers van de Vrije Duitse Jeugdbeweging en bundelden hun krachten voor natuurbehoud op Sylt. In 1919 reisde de in Hamburg geboren arts naar het eiland om de bezittingen van de familie Ahlborn in Kampen te bekijken. Tussen Kampen en List ontdekte hij zes barakken van de Keizerlijke Marine en ontwikkelde direct een visie voor deze gebouwen . Hier, te midden van de duinen, wilde hij een centrum voor zijn hervormingsgezinde jeugdbeweging vestigen .

Met de hulp van zijn vader verwierf Ahlborn de Klappholttal-kazerne van de eigenaren van het betreffende perceel, hebben ze het omgevormd tot een jeugdkamp en heeft het verder uitgewerkt. Het bovengenoemde is ook te vinden bij Ahlborn. Ambivalentie: Hij wilde de natuur behouden en tegelijkertijd zorgen voor een uitgebreider gebruik van een bijzonder gevoelig natuurgebied door middel van nieuwe gebouwen. 
Ahlborn maakte naam voor zichzelf in Kampen als spa-arts Hij was onafhankelijk en vastbesloten om het debat over de oprichting van natuurreservaten te bevorderen, een debat dat vóór de oorlog door Avenarius was ingezet. Als "Herr Doktor" in Kampen onderhield hij nauwe contacten met de inwoners van Sylt, die zijn zaak steunden.

Al in 1923, gelijktijdig met de officiële aanwijzing van Noord-Sylt en de Morsumklif als beschermd gebied, besloten Knud Ahlborn, Ferdinand Avenarius en Ferdinand Göbel, die ook actief was in de jeugd- en natuurbescherming, de vereniging "Natuurbescherming Sylt" op te richten. Een belangrijk doel van de vereniging, die in 1924 officieel werd geregistreerd , was het behoud van de natuurlijke schoonheid en de bescherming van de Kampen-vogellokvogel. Het ecologische aspect was aanvankelijk van secundair belang. Knud Ahlborn was voorzitter van de vereniging tot twee jaar voor zijn dood.

De actrice had in 1956 een stuk grond in Braderup gekocht , waarop ze twee gebouwen bouwde. Haar gastenverblijf was een zomerverblijf voor vele vooraanstaande figuren uit de culturele wereld. Clara Enss, politiek geïnteresseerd maar aanvankelijk nog niet actief, raakte in de jaren zestig steeds meer bezorgd over de gevolgen van het toerisme op Sylt tijdens het economische wonder.

Toen de absurd grote plannen voor het bouwproject "Atlantis" op de Westerlandpromenade werden onthuld, begon haar politieke activisme: ze sloot zich aan bij het burgerinitiatief om deze bouwkolos te voorkomen , waarbij ze politieke en milieubewuste betrokkenheid combineerde. Al in de jaren 70 gaf de deelstaatregering opdracht tot een structurele beoordeling van het gigantische "Atlantis"-project op de promenade. Destijds werd de capaciteit van de natuurlijke omgeving en infrastructuur van het eiland geschat op ongeveer 100.000 mensen per dag tijdens het hoogseizoen. Tegenwoordig schatten conservatieve schattingen het aantal dagelijkse bezoekers tijdens het hoogseizoen op ongeveer 150.000 mensen, om maar één factor te noemen die, naast structurele veranderingen in de steden en woningtekorten, een aanzienlijke impact heeft op het sociale weefsel van het eiland.

In 1975 nam ze het voorzitterschap van de vereniging "Natuurbescherming Sylt" over van Knud Ahlborn. Het burgerinitiatief tegen het bouwproject "Atlantis" en de vereniging fuseerden in 1977 tot de Vereniging Natuurbescherming Sylt. Clara Enns was en blijft met haar onverzettelijke geest een groot rolmodel – ver buiten de grenzen van het eiland. Ze streed tegen kerncentrales in de Waddenzee, onnodige grootschalige dijkbouw en voor de bescherming van de Noordzee, en was een van de oprichters van BUND Schleswig-Holstein (Vrienden van de Aarde Duitsland, afdeling Schleswig-Holstein). Ze leidde de vereniging , die tot op de dag van vandaag de natuurgebieden Morsum Cliff en Braderup Heath beheert en een belangrijke rol speelt in de milieueducatie op het eiland, tot 1994.

Dr. Roland Klockenhoff is sinds de oprichting de derde voorzitter van de eerste natuurbeschermingsvereniging van het eiland . Hij vervulde zijn burgerdienst bij het Waddenzee-natuurreservaat in Hörnum. Hij studeerde geneeskunde in Kiel en voltooide vanaf 1985 een deel van zijn medische opleiding aan de Noordzeekliniek. Toen Dr. Herbert Sieg vijf jaar later zijn praktijk in Keitum sloot, nam hij deze over en werd zelfstandig ondernemer. Eind 2020 sloot hij zijn praktijk in Keitum en geniet sindsdien van een semi-pensioen . Sinds 1994 is Roland Klockenhoff een van de belangrijkste vrijwilligers die zich inzetten voor natuurbescherming op Sylt.

Als arts, natuurbeschermer en lokale politicus kenmerkt hij zich door een consistent holistische en fantasierijke aanpak . Een man die, ondanks zijn doorzettingsvermogen, altijd bereid is nieuwe wegen te zoeken en te bewandelen buiten de gebaande paden. Al lange tijd pleit hij ervoor dat kinderen, met name die op Sylt, zich bewust worden van de kwetsbaarheid van hun omgeving door de zintuiglijke ervaring van de natuur. "Want alleen wat je met al je zintuigen ervaart, kun je echt beschermen ," is een van Roland Klockenhoffs kernovertuigingen. De Sylt Nature Conservation Association biedt al twintig jaar wekelijks activiteiten aan voor kinder- en jeugdgroepen , waarbij ze samen de natuur kunnen beleven en erover kunnen leren, en actief kunnen deelnemen aan natuurbeschermingsinspanningen.

Het interview van de “Hamburger Abendblatt” met Dr. Roland Klockenhoff ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan ​​van de club is hier te vinden: