Tussen goed en kwaad
Bestsellerauteur Dora Heldt over haar nieuwste misdaadroman op Sylt
Dora Heldt in een interview
Al twintig jaar lang vermaakt Bärbel Schmidt, ook bekend als Dora Heldt, haar lezers met humoristische en spannende romans. Met haar nieuwe boek, "Tussen goed en kwaad", keert ze opnieuw terug naar Sylt, een plek die onlosmakelijk verbonden is met zowel haar werk als haar leven. In dit interview vertelt de succesvolle bestsellerauteur, podcaster en geboren Syltse over haar schrijfproces, geliefde personages en waarom verhalen met een warm hart en een vermakelijk tintje zo belangrijk zijn, vooral in deze turbulente tijden.
Mevrouw Heldt, u viert dit jaar uw 20-jarig jubileum als auteur, klopt dat? En dat met een gloednieuwe misdaadroman die zich op Sylt afspeelt! Het voelt als een geschenk aan het eiland. Van harte gefeliciteerd!
Hartelijk bedankt! Om eerlijk te zijn, wist ik dat zelf ook niet. Mijn redacteur of iemand van de marketingafdeling van de uitgeverij wees me erop: twintig jaar romans en nu tien jaar misdaadromans. We organiseren een kleinschalig evenement in de Hamburg Harbor Club om de boekpresentatie te vieren. Na afloop is er natuurlijk een feestje.
Vier jij het ook als je een boek hebt afgeschreven?
Als ik de laatste zin heb geschreven, is het werk nog lang niet klaar. Dan volgen nog revisie, redactie en vele andere stappen. En als dat allemaal klaar is, voel ik vaak eerst een zekere droefheid: het verhaal is voorbij. Maar al snel daarna komt de gedachte: "Gelukkig is het klaar, en wat doe je nu?"
Hoe verliep het schrijfproces voor je nieuwste roman, "Between Good and Evil"? Werk je meestal intuïtief of plan je het verhaal van tevoren?
Het schrijven van een misdaadroman is anders dan het schrijven van mijn romans voor vrouwen. Je hebt een concrete zaak nodig, dus ik moet voorbereidend werk doen en de afloop al kennen. Ik moet ook weten wanneer dingen aan het licht komen. Ik moest het vak leren en een andere manier van werken ontwikkelen. Bij misdaadromans zijn er verhaallijnen en ik plan elk hoofdstuk van tevoren. Mijn broer steunt me met zijn strategisch denken en het is voor mij de perfecte manier van werken geworden.
Is dit werkelijk Sönnigsens allerlaatste zaak?
Er wordt me vaak gevraagd wanneer het volgende Sönnigsen-boek verschijnt. "Tussen goed en kwaad" is het derde en laatste deel in de misdaadserie. Want je hebt altijd een goede zaak nodig en een reden waarom iemand een speciale taskforce opricht. Ik heb alleen niet de benodigde bloederige fantasie voor verdere delen.
Ik vind het heerlijk om op Sylt te schrijven. Ik vertraag hier automatisch; mentaal reis ik zo'n 30 km/u minder. Dat helpt me bij het schrijven.
Tussen realiteit en fictie:
Hoe Dora Heldt haar personages creëert
Zou een nieuwe lezer op het laatste deel kunnen instappen? En is het verhaal rond de hoofdpersoon, Karl Sönnigsen, puur fictief, of zijn er echte personen als inspiratiebron voor de personages?
Ja, je kunt op elk punt instappen. Ik schrijf over Sylt omdat ik het eiland ken en het belangrijk voor me is om geen fouten te maken. Ik ben er bijvoorbeeld zelf naartoe gegaan om precies te zien in welke bocht van de Elbow de beste plek was om dat schaap te slachten. Karl gelooft dat het de "rijke kinderen" waren, en zo begint het verhaal. De hoofdpersonen, waaronder Karl Sönnigsen, zijn een mix van verschillende mannen die ik ken uit mijn eigen kring: vrienden van mijn ouders, familieleden of kennissen. Het zijn typische mannen: ze hebben hun leven geleefd, hebben overal een mening over en zijn ervan overtuigd dat alles perfect zou zijn als ze maar hun gang mochten gaan. Ik vind de mix van arrogantie en humor die ze bezitten erg leuk. Ze waren echte betweters, maar ze wisten ook heel veel.
Waar komen je ideeën vandaan – meer uit het dagelijks leven of uit je eigen ervaringen?
Ik bezoek mijn moeder elke maand op Sylt, dus ik heb een goed beeld van wat er op het eiland speelt. Haar verjaardag valt vaak rond Pinksteren, waardoor ik de feestgewoonten van de 'rijke kinderen' heb opgemerkt. En dan vraag ik me af: wat zou Karl Sönnigsen, de voormalige politiechef, van hun gedrag vinden? Zo ontstaan de ideeën. Ervaringen en ontmoetingen uit mijn eilandleven vinden hun weg naar mijn boeken. Onlangs ontmoette ik weer een bijzondere bezoeker van Sylt: de opschepper die dol is op zijn eigen stem en graag opschept over hoe belangrijk hij wel niet is. Zo iemand verdient op het juiste moment een literair verhaal.
Je hebt veel bestsellers geschreven en bent zeer succesvol in wat je doet. Herinner je je het moment waarop je dacht: Dit zou wel eens echt kunnen lukken, dat schrijven?
Dat heeft echt lang geduurd. Ik heb tien jaar lang twee banen tegelijk gehad en ben pas gestopt toen alles al gefilmd was. Ik was veldvertegenwoordiger voor de dtv Verlag Ik was op reis en schreef in mijn vrije tijd. Ik koos bewust voor het pseudoniem Dora Heldt, de naam van mijn grootmoeder, omdat ik in de uitgeverswereld al bekend stond als Bärbel Schmidt. Ik wilde een eerlijke kans en wilde niet horen dat ik bevoordeeld was. Slechts ongeveer vijf procent van de auteurs in Duitsland kan daadwerkelijk van het schrijven leven; je hebt zeer hoge oplages nodig en het hangt allemaal af van de contracten. Daarom adviseer ik aspirant-auteurs altijd: zet niet meteen al je eieren in één mandje. Het is belangrijk om twee dingen achter de hand te hebben die werken. In mijn geval kwam de podcast bovenop het schrijven, waar ik erg blij mee was.
Van alledaags werk tot bestsellerauteur: een leven met boeken
Wat is er het meest veranderd sinds je doorbraak als auteur?
Bovenal is het de vrijheid. Ik kan nu zelf kiezen aan welke projecten ik werk en hoef me aan niemand meer te bewijzen. Ik zou morgen kunnen stoppen en zelfs een slecht boek schrijven. Mijn dagelijks leven zat vroeger vol afspraken en stress. Nu heb ik meer structuur en gemoedsrust. Dat is een ware luxe.
Ze konden al lezen toen ze zeven waren en stonden vanaf hun achtste ingeschreven bij de bibliotheek. Welke rol speelt lezen vandaag de dag nog voor jou?
Lezen speelt nog steeds een grote rol. Ik lees voortdurend boeken – ook voor mijn Podcast “Dora Heldt ontmoet”, die elke twee weken verschijnt. Daarvoor moet ik de gast voorbereiden en ook boekaanbevelingen geven. De uitgevers sturen ons boeken, dus ik leer veel en lees veel, wat ontzettend leuk is. In principe heb ik mijn hele leven met boeken doorgebracht: eerst als boekverkoper, daarna als vertegenwoordiger van een uitgever en uiteindelijk als auteur en podcaster. Achteraf gezien heb ik enorm veel geluk gehad, want schrijven, lezen en praten zijn altijd al mijn ding geweest. Mijn broer kon alles; ik was alleen goed met boeken en had geen interesse in iets anders.
Is er een personage uit uw boeken waar u bijzonder veel van houdt?
Dat is lastig. Ik vind het leuk Johanne Johansen Met plezier. Ze is halverwege de zestig en neemt in een roman het scheepvaartbedrijf van haar grootouders over, ook al vonden zij altijd dat vrouwen niet op de brug thuishoorden. Wanneer haar neef de zaak failliet laat gaan, moet zij wel ingrijpen. Ze is lang, heeft grijs haar, is pragmatisch, zegt wat ze denkt als iets haar niet bevalt en komt een beetje nors over. In het boek wordt ze milder, wat ik prettig vind. Maar ik hou ook wel van mijn groepjes gepensioneerden, zoals in mijn nieuwe roman, of van Ernst Mannsen in... "Liefde of eierpunch".
Zijn er momenten geweest dat je liever helemaal met schrijven was gestopt?
Ik maak dit met elk boek mee. Soms zit ik dagenlang achter de computer en krijg ik geen woord op papier. Dan denk je: "Wat een onzin: ik kan dit niet meer, ik maak geen kans meer. Ik zeg het contract op en geef mijn geld terug." En de volgende dag schrijf je ineens iets en denk je: "Wauw, dit is echt goed." Dit proces herhaalt zich bij elk boek. Soms heb je veel aan je hoofd, maar je hebt een zekere lichtheid nodig om te schrijven. Iets wat me altijd opvalt: halverwege elk boek zijn mijn kasten opgeruimd.
Haar echte naam is Bärbel Schmidt. Zou Bärbel Schmidt ook een roman schrijven die zich op Sylt afspeelt?
Nee – Bärbel Schmidt leest graag Sylt-romans, Dora Heldt schrijft ze.
Het eiland Sylt als inspiratiebron
Schrijf je ook op Sylt? En afgezien van de elleboog, wat vind je nog meer zo leuk aan het eiland?
Ik vind het heerlijk om op Sylt te schrijven. Ik kom hier automatisch tot rust; mijn gedachten gaan zo'n 30 km/u langzamer. Dat helpt bij het schrijven. Misschien komt het door het water, het strand. Hier in Hamburg zijn duizenden mensen. Op het eiland beginnen mijn hersenen zelfstandig te werken. Ik schrijf liever op Sylt.
Ik ben dol op Braderup Heath, de Rantum-bekken en ik ben erg blij dat de Bad tijd is heropend. Ik vind de westkant tussen Kampen en List geweldig, die Etappe 16Mijn favoriete plek is de Strandsauna In List vertel ik het liever aan niemand, anders komt de hele wereld daar terecht.
Waarom denk je dat mensen tegenwoordig zo'n behoefte hebben aan humoristische en hartverwarmende verhalen zoals die in jouw boeken?
Omdat de wereld zo gek is. We hebben nog nooit in zulke tijden geleefd. De pandemie heeft veel veranderd, denk ik. Veel mensen zijn onzeker. In tijden als deze is het fijn om een paar dagen te lachen om een gesprek tussen gepensioneerden en je geen zorgen te hoeven maken over wat de herfst zal brengen. Het is belangrijk om momenten van rust en stilte voor jezelf te creëren en jezelf met andere dingen bezig te houden, zodat je je veerkracht kunt behouden.
En tot slot: Wat zijn uw verwachtingen voor de toekomst van het eiland Sylt?
Ik wou dat mensen wat meer nadachten over hoe het eiland zich ontwikkelt en een breder perspectief hulden. Er worden steeds meer vakantieappartementen gebouwd; Sylt heeft beperkte ruimte, maar mensen blijven maar bouwen. Ik ken Sylt al sinds mijn geboorte en ik maak me oprecht zorgen. Ik hoop dat iemand tot bezinning komt en op tijd gaat nadenken over hoe het eiland leefbaar kan blijven. Ik zou ook blij zijn als mensen zich beter gedroegen, minder klaagden en als hondenpoepzakjes gebruikt en op de juiste manier werden weggegooid. Iedereen die zijn zakje in de rozenstruik van Sylt voor mijn neus gooit, komt in mijn volgende boek voor te staan.